| Nurburgring - opis toru |
|
|
|
| Redaktor: Maciej | |
| 31.05.2008. | |
|
Niemcy, Nurburgring Dane toru: Długość toru: 5.148 km Najlepsze Pole Position: 1:28.351 - Michael Schumacher (Ferrari), 2004 Rekord okrążenia w wyścigu: 1:29.468 - Michael Schumacher (Ferrari), 2004
Informacje: Zwycięzcy 1951 : A. Ascari (Ferrari)1952 : A. Ascari (Ferrari) 1953 : G. Farina (Ferrari) 1954 : J.M. Fangio (Mercedes) 1956 : J.M. Fangio (Ferrari) 1957 : J.M. Fangio (Maserati) 1958 : T. Brooks (Vanvall) 1961 : S. Moss (Lotus) 1962 : G. Hill (BRM) 1963 : J. Surtees (Ferrari) 1964 : J. Surtees (Ferrari) 1965 : J. Clark (Lotus) 1966 : J. Brabham (Brabham) 1967 : D. Hulme (Brabham) 1968 : J. Stewart (Matra) 1969 : J. Ickx (Barbham) 1971 : J. Stewart (Tyrell) 1972 : J. Ickx (Ferrari) 1973 : J. Stewart (Tyrell) 1974 : C. Regazzoni (Ferrari) 1975 : C. Reutemann (Brabham) 1976 : J. Hunt (McLaren) 1984 : A. Prost (McLaren) 1985 : M. Alboreto (Ferrari) 1995 : M. Schumacher (Benetton) 1996 : J. Villeneuve (Williams) 1997 : J. Villeneuve (Williams) 1998 : M. Hakkinen (McLaren) 1999 : J. Herbert (Stewart) 2000 : M. Schumacher (Ferrari) 2001 : M. Schumacher (Ferrari) 2002 : R. Barrichello (Ferrari) 2003 : R. Schumacher (Ferrari) 2004 : M. Schumacher (Ferrari) 2005 : F. Alonso (Renault) 2006 : M. Schumacher (Ferrari) Historia W historii sportów motorowych powstało bardzo wiele torów wyścigowych, lecz żaden z nich nie mógł zostać przyrównany do obiektu Nurburgring położonym w zachodniej części Niemiec, tuż przy belgijskiej granicy. Znajduje się w małym miasteczku Nurburg, którego główną atrakcją są ruiny XII-o wiecznego zamku. Pomysł wybudowania toru wyścigowego należał do Dr Creutz’a, który uważał, że przedsięwzięcie przyczyni się nie tylko do zredukowania wielkiej stopy bezrobocia panującej w późnych latach dwudziestych, lecz również poprawi turystyczne walory miejscowości. Idea ta zyskała wielkie poparcie ze strony późniejszego kanclerza Niemiec, Konrada Adenauer’a. To on właśnie przekonał ówczesny rząd na wydanie kwoty rzędu piętnastu milionów marek niemieckich na realizację przedsięwzięcia. Prace zaczęły się w 1925 roku, oficjalne otwarcie natomiast nastąpiło w czerwcu 1927 roku. Wyścig zorganizowany na uroczystość otwarcia rozegrany został w deszczowy dzień, triumfatorem zaś został Rudi Caracciola. Rok później na obiekcie zorganizowane zostało Grand Prix Niemiec, na którym obecnych było aż 100 000 kibiców. Wyścig ten został natomiast zwyciężony przez kierowcę Mercedesa-Benza, Otto Merz’a. Stary Nurburgring składał się z dwóch torów, które jednak wzajemnie ze sobą współgrały tak, że po połączeniu obu części obiekt składał się w sumie ze 172 zakrętów. Nordschleife (Pętla Północna) miała długość ponad 23 kilometrów, Südschleife (Pętla Południowa) liczyła natomiast niespełna osiem kilometrów. W miejsce, w którym te dwie części toru się łączyły znajdował się padok, boksy oraz nawet miejsce, gdzie można było spędzić noc - Sporthotel. Niestety tor o takiej długości miał spore problemy ze sprostaniem coraz bardziej zaostrzającym się wymogom bezpieczeństwa. Tak więc w 1976 roku Niki Lauda złożył apel do kierowców Formuły 1, aby dołączyli do bojkotu w sprawie bezpieczeństwa na Nurburgringu. Niestety pomysł Laudy nie zyskał żadnego uznania, i wszyscy kierowcy zjawili się na polach przedstartowych. Tego dnia właśnie Niki Lauda miał wypadek, rezultatem którego odniósł bardzo ciężkie oparzenia. Uratowany został nie przez słabo wyposażone służby strażackie, lecz przez skoordynowaną akcję swoich kolegów po fachu – uczestniczyli w niej Arturo Merzario, Guy Edwards, Brett Lunger, i Harald Ertl. Pod koniec tamtego roku zarząd sportów samochodowych odebrał licencję obiektowi Nurburgring na organizowanie wyścigów Formuły 1. Inne wyścigi odbywały się na niemieckim torze przez kolejnych sześć miesięcy, lecz w maju 1982 roku odbył się tam ostatni międzynarodowy wyścig. Po tym zaczęły się prace nad nowym Nurburgringiem. Przedsięwzięcie to zostało ukończone wiosną 1982 roku i zarząd toru podjął decyzję o organizacji przełomowej imprezy z udziałem najlepszych kierowców. Brały w niej udział tylko i wyłącznie samochody Mercedes 190E oraz 20 kierowców, między innymi – Niki Lauda, Keke Rosberg, Alain Prost, Alan Jones, Carlos Reutemann, Jacques Laffite, John Watson, Ayrton Senna, Jody Scheckter, James Hunt, Stirling Moss, Jack Brabham, Phil Hill, Denny Hulme, John Surtees oraz Elio de Angelis. Senna, nowy człowiek w światku Formuły 1 pobił legendarnego Laudę o ponad sekundę, a tuż za nim uplasowali się Reutemann, Rosberg i Watson. Miesiąc później, w dzień 24-ro godzinnego wyścigu Le Mans na nowym torze Nurburgring odbyła się pierwsza międzynarodowa impreza – wyścig Europejskiej Formuły 3. Formuła 1 odwiedziła nowy Nurburgring w październiku tego samego roku, aby odbyć tam wyścig o Grand Prix Europy. Na najwyższym stopniu podium stanął Alain Prost jadący McLarenem. Niecały rok później, w sierpniu 1985 roku Grand Prix Niemiec wygrał Michele Alboreto. Po tej eliminacji Nurburgring zniknął z kalendarza Formuły 1. W późnych latach osiemdziesiątych i wczesnych dziewięćdziesiątych Nurburgring przetrwał bez żadnego Grand Prix. Zajmował się tylko organizacją imprez krajowych, lokalnych i klubowych. Rosnąca sława Michaela Schumachera, który pochodzi z miejscowości Kerpen leżącej zaledwie 65 kilometrów na północ od toru, spowodowała, że w 1995 roku ciężarówki Formuły 1 znów wjechały do miasteczka Nurburg. Po przeprowadzeniu na niemieckim torze Grand Prix Europy Formuły 1 w latach 1995 i 1996 postanowiono przechrzcić wyścig nadając mu nazwę Grand Prix Luxemburgu. Było to spowodowane obroną przed ewentualnymi atakami, że Niemcy monopolizują Europę. Lecz już w roku 1999 została przywrócona dawna nazwa wyścigu – Grand Prix Europy. Po 2006 roku w ramach obcinania europejskich wyscigów GP Europy zniknęło jednak z kalendarza. Wyścig na Nurburgringu stanął pod znakiem zapytania. Jednak szybko osiągnięto porozumienie i GP Niemiec zostało rozdzielone między dwa tory: Hockenheim i Nurburgring. Ze względu na kłopoty finansowe tego pierwszego, w 2007 roku wyścig odbędzie się w górach Eifel.
» Brak komentarzy
Nie ma tu jeszcze komentarzy.
» Wyślij komentarz
|
| « poprzedni artykuł | następny artykuł » |
|---|
| lp. | kierowca | stajnia | pkt |
|---|---|---|---|
| 1. | Felipe Massa | Ferrari | 48 |
| 2. | Robert Kubica | BMW | 46 |
| 3. | Kimi Raikkonen | Ferrari | 43 |
| 4. | Lewis Hamilton | McLaren | 38 |
| 5. | Nick Heidfeld | BMW | 28 |
| 6. | Heikki Kovalainen | McLaren | 20 |
| 7. | Mark Webber | Red Bull | 18 |
| 8. | Jarno Trulli | Toyota | 18 |
| zobacz cała tabelę | |||
| lp. | stajnia | pkt |
|---|---|---|
| 1. | Ferrari | 91 |
| 2. | BMW | 74 |
| 3. | McLaren | 58 |
| 4. | Red Bull | 24 |
| zobacz cała tabelę | ||
Miejsce: GP Wielkiej Brytanii
Tor: Silverstone Circuit
Pozycja Kubicy: ?
Data: 06.07.2008
Długość okrążenia: 5,141 km
Ilość okrążeń: 60
Dystans: 308,586 km
Miejsce: GP Francji
Tor: Magny-Cours
Pozycja Kubicy: 5
Data: 22.06.2008
Długość okrążenia: 4,411 km
Ilość okrążeń: 70
Dystans: 308,586 km